HUB een centraal verbindingspunt

Een hub verbindt diverse eenheden met het netwerk en levert verschillende services, afhankelijk van de mogelijkheden van de hub.

Wellicht heb je al advertensies gezien over managed hubs, geschakelde (switched) hubs of ‘intelligente’ hubs. Al deze eenheden hebben extra mogelijkheden. Voordat u een hub kiest, moet u dus eerst bedenken welke services u wilt hebben.

In tegenstelling tot een switch is een hub een 'dom' apparaat en stuurt het een binnengekomen datapakketje simpelweg door naar alle poorten op het netwerk.

Dit is meteen ook het nadeel van de hub, omdat op deze manier al het netwerkverkeer op alle aangesloten segmenten komt, waardoor zogenaamde 'collisions' of botsingen van datapakketjes zich voordoen. Hierdoor daalt de algehele snelheid van het netwerk. Bovendien kunnen eventuele hackers die erin slagen een verbinding te maken met de hub alle netwerkverkeer bekijken, ook verkeer dat niet voor hen bestemd is.

Hoewel de term ‘hub’ naar een specifiek netwerkeenheid verwijst, is het in feite een repeater met diverse poorten. Als multiport-repeater functioneert de hub dus in feite als repeater. Naast het uitvoeren van de gewone repeater-functies, verzendt de hub het signaal naar alle verbonden eenheden.
Hubs functioneren in de fysische laag van het OSI-model. Ze sturen alle ontvangen gegevens door, ongeacht de adressering van de gegevens. Dit kan leiden tot netwerkvertraging.

Heden ten dage worden hubs amper nog ingezet in nieuw opgebouwde netwerken, aangezien het prijsverschil met een goedkope switch quasi nihil is.

De Netwerkkaart of NIC

Met de netwerkkaart (Network Interface Card, of NIC) kunnen eenheden een verbinding maken met het netwerk.

Ook wordt vaak de naam 10/100-ethernet of 10/100/1000-ethernet gebruikt, waarbij de getallen op de snelheid in megabits per seconde slaan. Een 10/100-netwerkkaart is zowel geschikt voor netwerken met 10Mb/s en 100Mb/s.
De meeste netwerkkaarten zijn full-duplex, dat betekent dat ze tegelijkertijd kunnen versturen en ontvangen.

NIC’s leveren verbindingen voor alle typen netwerk-media, waaronder draadloze.

Niet alleen servers en werkstations bevatten NIC’s, maar ook printers en andere netwerkeenheden. Een NIC werkt met software, een stuurprogramma (driver) genaamd, voor de communicatie met het besturingssysteem van de computer. Zonder het stuurprogramma werkt de NIC niet.
Elke Ethernet- en Token Ring-NIC heeft een fysiek adres dat door de fabrikant expliciet gecodeerd is. Dit is het Media Access Control (MAC)-adres: een hexadecimaal getal dat de fabrikant van de kaart identificeert. Het MAC-adres moet uniek zijn, zodat de gegevenspakketten op de juiste wijze geadresseerd kunnen worden. Als de NIC door een andere NIC vervangen wordt, wordt er ook een ander MAC-adres gebruikt.

Als een netwerkeenheid moet communiceren met een andere eenheid, doorzoekt het eerst de ARP-tabel. Deze tabel bevat de MAC-adressen van de andere netwerkeenheden. Als u hardware vervangt of toevoegt, kan het even duren voordat de ARP-tabel bijgewerkt is. Bij een aantal eenheden (zoals routers) kan het zijn dat de ARP-tabel in het geheugen gewist moet worden. Zo worden de oude gegevens verwijderd en moet de eenheid een geheel nieuwe ARP-tabel maken.

Wat is LLC

LLC oftwel Logical Link Control.

Dit is laag 2A van het ISO 7 lagenmodel.

Het controleert de data-afhandeling op de linklaag (laag 2) en vormt samen met de MAC (Media Access Control) de link layer.

Het project 802 verdeelt de datalink-laag in twee sublagen. De sublaag Logical Link Control is de bovenste sublaag die de gegevensverbinding beheert en definieert het gebruik van logical interface points (die service access points worden genoemd).

Computers gebruiken deze access points om gegevens van de sublaag LLC door te geven aan de bovenliggende lagen van het OSI-model.

Wat is MAC

MAC oftwel Media Access Control.

Dit is een uniek 48-bits getal dat de fabrikant aan de netwerkkaart heeft toegekend.

MAC-adressen (fysieke adressen) worden bij TCP/IP-netwerkcommunicatie voor adrestoewijzing gebruikt.
Om een packet naar de juiste node te sturen plaatst men aan het begin van het packet een MAC-header. Deze header bevat het adres van de source node en destination node. Dit is laag 2A van het ISO-model. MAC en LLC (Logical Link Control) vormen samen de Link layer. De IEEE 802-standaards verdelen de datalink-laag van het OSI-model in twee sublagen.

De sublaag Media Access Control communiceert rechtstreeks met de netwerkadapterlaag en is verantwoordelijk voor het afleveren van foutloze gegevens tussen twee computers in het netwerk.

Wat is OSI

In 1974 heeft de internationale standaardisatieorganisatie ISO een model voor gelaagde netwerken gedefinieerd. Dat model heeft voluit het Open Systems Interconnection Reference Model, maar iedereen spreekt kortweg van het OSI-model.

Vergis je niet : dit OSI-model is geen definitie van een netwerkarchitectuur !

Daarvoor zou het immers de juiste interfaces en protocollen moeten definiëren die in elke laag van toepassing zijn en dat doet het OSI-model niet.
Het omschrijft alleen wat elke laag moet doén. Het ISO heeft wel voor alle lagen in dit OSI-model afzonderlijke internationale standaarden vastgelegd, maar die maken dus geen deel uit van dat OSI-model.

Het doel van dit model is om fabrikanten te “begeleiden” zodat hun producten altijd zullen werken met de producten van een ander producent.

Vroeger bestond er namelijk het probleem dat wanneer bijvoorbeeld HP een netwerkproduct besliste te creëren het niet compatibel zou zijn met gelijkaardige producten van andere fabrikanten (bvb. IBM). Dus wanneer je een 40-tal netwerkkaarten voor uw bedrijf kocht, moest je er voor zorgen dat de rest van de netwerkuitrusting van dezelfde fabrikant afkomstig zou zijn om een juiste werking te garanderen. Met de komst van het OSI model werden deze problemen echter van tafel geveegd.

Wil je meer weten over het OSI-model ? Lees gerust de beschrijving van de verschillende lagen van het OSI-model even door.

Wat is ATM

ATM staat voor Asynchronous Transfer Mode.

Dit is een gestandaardiseerde multiplexing en geschakelde methode om tegelijkertijd data, stem en video in packets over breedbandverbindingen te verzenden met behulp van cellen met een vaste lengte.
ATM is een OSI laag 1 en 2 netwerkprotocol dat asynchroon cellen door een netwerk schakelt via virtuele circuits. De cellen hebben een vaste lengte van 48 byte user data en 5 byte header info. De voorspelbaarheid die het gevolg is van de vaste cel-lengte maakt ATM geschikt voor het transport van verschillende verkeerstypen, zoals telefoon, video en data. De afwezigheid van foutcontrole leidt tot grote transportsnelheid.

ATM voorziet in datatransmissie met hoge snelheid om cellen met een vaste omvang over breedband-LAN's of -WAN's te verzenden. Het is geschikt voor spraak, gegevens, fax, real-time video, geluid van cd-kwaliteit, beelden en multimegabit-datatransmissie.
ATM gebruikt switches als multiplexers zodat meerdere computers simultaan gegevens op een netwerk kunnen zetten. De meeste ATM-borden die in de handel zijn, verzenden gegevens met een snelheid van ongeveer 155 Mbps, maar theoretisch is 1,2 Gbps mogelijk.